تدریس فصل اول زیست یازدهم تجربی – دستگاه عصبی مرکزی

دانلود ویدیو

جواب تمرینات کتاب درسی

ساختار دستگاه عصبی

ساختار دستگاه عصبی زیست یازدهم

سیستم عصبی انسان مثل یک شبکه ارتباطی فوق ‌العاده پیچیده است که تمام فعالیت ‌های بدن رو کنترل می‌کنه. این سیستم به دو بخش اصلی تقسیم می‌ شود: سیستم عصبی مرکزی و سیستم عصبی محیطی. هر کدوم از این بخش‌ ها هم خودشون بخش ‌های کوچک ‌تری دارن که کارهای خاصی انجام می‌دهند.

حفاظت از مغز و نخاع

مغز و نخاع دو عضو بسیار مهم و حساس هستند، بنابراین بدن چند لایه محافظتی برای آن ها ایجاد کرده تا از آسیب ‌ها در امان باشند. در پایین حفاظت از مغز و نخاع را به صورت جداگانه بیان نمودیم.

  1. محافظت از مغز

مغز توسط چند لایه محافظتی احاطه شده:

الف) استخوان جمجمه (Skull):

– جمجمه یک پوسته سخت و محکم از جنس استخوان است که دورتا دور مغز رو می‌پوشونه.

– این استخوان مثل یک کلاه ایمنی عمل می‌ کنه و از مغز در برابر ضربه ‌ها و فشار های خارجی محافظت می‌کند.

ب) مننژها (Meninges):

مننژ ها سه لایه محافظتی نرم هستند که بین جمجمه و مغز قرار دارند:

۱. سخت‌شامه (Dura Mater): لایه بیرونی و محکم که مثل یک پتو دور مغز رو می‌ پوشونه.

۲. عنکبوتیه (Arachnoid Mater): لایه میانی که شبیه تار های عنکبوت است و مایع مغزی-نخاعی رو نگه می‌دارد.

۳. نرم ‌شامه (Pia Mater): لایه داخلی که چسبیده به سطح مغز است و خون ‌رسانی رو انجام می‌دهد.

ج) مایع مغزی-نخاعی (Cerebrospinal Fluid – CSF):

– این مایع شفاف و آب‌ مانند مثل یک بالش نرم دور مغز و نخاع رو می ‌پوشاند.

– کارش اینه که مغز و نخاع رو در برابر ضربه‌ ها و تکان‌ ها محافظت کند و همچنین مواد مغذی رو به آن ‌ها برساند و مواد زائد رو دور نماید.

تشریح مغز زیست یازدهم

۲. محافظت از نخاع

نخاع هم مثل مغز چند لایه محافظتی دارد:

الف) ستون فقرات (Vertebral Column)

– نخاع داخل یک کانال استخوانی به نام ستون فقرات قرار دارد.

– ستون فقرات از ۳۳ مهره تشکیل شده که مثل یک زنجیر محکم دور نخاع رو پوشانیده و از آن محافظت می کند.

ب) مننژ ها (Meninges):

– نخاع هم مثل مغز توسط سه لایه مننژ (سخت ‌شامه، عنکبوتیه و نرم ‌شامه) محافظت می‌ شود.

ج) مایع مغزی-نخاعی (CSF)

– این مایع دور نخاع رو هم می‌ پوشاند و از اون در برابر ضربه ‌ها و فشارها محافظت می‌کند.

  1. مکانیسم ‌های اضافی

سد خونی مغزی (BBB) یک ساختار تخصص یافته و پویا در سیستم عصبی مرکزی است که به عنوان یک مانع انتخابی بین خون و مغز عمل میکند. این سد از ورود مواد مضر مانند سموم، پاتوژنها و مولکولهای بزرگ به مغز جلوگیری میکند، در حالی که اجازه عبور مواد مغذی ضروری مانند گلوکز و اکسیژن را میدهد. وجود این سد برای حفظ هومئوستاز مغز و محافظت از آن در برابر آسیبهای خارجی حیاتی است.

سد خونی مغزی از سه جزء اصلی تشکیل شده است:

  1. سلولهای اندوتلیال: این سلولها دیواره مویرگهای مغزی را تشکیل میدهند و با اتصالات محکم (Tight Junctions) به هم متصل هستند. این اتصالات از عبور آزادانه مواد بین خون و مغز جلوگیری میکنند.
  2. پریسیتها: این سلولها در خارج از دیواره مویرگها قرار دارند و به تنظیم نفوذپذیری سد و حفظ یکپارچگی آن کمک میکنند.
  3. آستروسیتها: این سلولهای گلیال با پا های انتهایی خود مویرگها را احاطه کرده و از طریق ترشح فاکتور های بیوشیمیایی به حفظ عملکرد سد کمک میکنند.

عملکرد سد خونی مغزی

– محافظت از مغز: سد خونی مغزی از ورود پاتوژنها، سموم و مولکولهای بزرگ به مغز جلوگیری میکند. این امر باعث میشود عفونتهای مغزی نادر باشند، اما در صورت وقوع، درمان آنها دشوار است.

– تنظیم انتقال مواد: سد خونی مغزی اجازه عبور گاز های کوچک مانند اکسیژن و دی اکسید کربن و همچنین مولکولهای چربی دوست کوچک را میدهد. برای عبور مواد مغذی مانند گلوکز و اسید های آمینه، از پروتئینهای انتقالی خاص استفاده میشود.

– حفظ هومئوستاز مغز: این سد با کنترل ورود و خروج مواد، محیط شیمیایی مغز را ثابت نگه میدارد، که برای عملکرد صحیح نورونها ضروری است.

مناطق بدون سد خونی مغزی

برخی از مناطق مغز، مانند غده هیپوفیز، غده پینه آل و اندامهای حلقوی (Circumventricular Organs)، فاقد سد خونی مغزی هستند. این مناطق برای ترشح هورمونها یا نظارت بر تغییرات هومئوستاتیک در خون طراحی شده اند.

سد خونی مغز زیست یازدهم

– رفلکس‌ ها: بعضی واکنش‌ های سریع (مثل عقب کشیدن دست از یک شی داغ) توسط نخاع کنترل می ‌شوند تا مغز کمتر درگیر بشه و سریع ‌تر عمل نماید.

سیستم عصبی مرکزی (Central Nervous System-CNS):

سیستم عصبی مرکزی و محیطی

یکی از مهم ترین بخش‌ های بدن است که مثل فرمانده اصلی عمل می‌ کند. این سیستم شامل مغز و نخاع می ‌شود و وظیفه اش کنترل تمام فعالیت ‌های بدن، از فکر کردن و احساسات گرفته تا حرکات و واکنش‌ ها میباشد. حالا بیایید با هم تمام بخش‌ هایش را بررسی کنیم:

مغز چیست؟

مغز، مرکز کنترل بدن و یکی از پیچیده ‌ترین اندام ‌های موجودات زنده است. این عضو حیاتی، بخش اصلی دستگاه عصبی مرکزی را تشکیل می ‌دهد و همراه با نخاع، عملکرد های حیاتی بدن را تنظیم می ‌کند. مغز اطلاعات را از محیط و داخل بدن دریافت می ‌کند، پردازش می ‌کند و دستورات لازم را به سایر اندام ‌ها ارسال می ‌کند. این فرآیند ها شامل تفکر، احساسات، حافظه، حرکت و حتی عملکرد های غیرارادی مانند تنفس و ضربان قلب می ‌شوند. مغز انسان حدود ۱٫۴ کیلوگرم وزن دارد و از میلیارد ها سلول عصبی (نورون) و سلول‌ های پشتیبان (گلیال) تشکیل شده است .

اجزای اصلی مغز

مغز انسان از سه بخش اصلی تشکیل شده است: مخ، مخچه و ساقه مغز. هر یک از این بخش ‌ها وظایف خاصی دارند و در هماهنگی با یکدیگر، عملکرد های پیچیده بدن را ممکن می ‌سازند.

۱. مخ (Cerebrum)

مخ بزرگ ‌ترین بخش مغز است و حدود ۸۵٪ وزن مغز را تشکیل می ‌دهد. این بخش از دو نیمکره (چپ و راست) تشکیل شده که توسط جسم پینه ‌ای به هم متصل هستند. نیمکره‌ ها به چهار لوب تقسیم می‌ شوند:

– لوب پیشانی: مسئول تفکر، برنامه‌ریزی، تصمیم‌گیری و کنترل حرکات ارادی است.

– لوب آهیانه ‌ای: اطلاعات حسی مانند لمس، درد و دما را پردازش می‌کند.

– لوب گیجگاهی: مسئول پردازش شنوایی، حافظه و زبان است.

– لوب پس ‌سری: مرکز بینایی و پردازش اطلاعات بصری است .

لوب های مخ زیست یازدهم

۲. مخچه (Cerebellum)

مخچه در پشت و زیر مخ قرار دارد و مسئول هماهنگی حرکات، تعادل و وضعیت بدن است. این بخش اطلاعات را از چشم‌ ها، گوش‌ ها و ماهیچه‌ ها دریافت می ‌کند و حرکات را نرم و دقیق می‌ سازد. آسیب به مخچه می ‌تواند منجر به اختلالات حرکتی و عدم تعادل شود .

۳. ساقه مغز (Brainstem)

ساقه مغز شامل سه بخش است: مغز میانی، پل مغزی و بصل ‌النخاع. این بخش مسئول عملکرد های حیاتی مانند تنفس، ضربان قلب، فشار خون و بلع است. همچنین، ساقه مغز به عنوان پل ارتباطی بین مغز و نخاع عمل می‌کند و اطلاعات را بین این دو منتقل می ‌کند .

سه بخش اصلی مغز زیست یازدهم

سلول ‌های مغز زیست یازدهم

مغز از دو نوع سلول اصلی تشکیل شده است:

۱. نورون‌ها (Neurons): سلول ‌های عصبی که اطلاعات را از طریق سیگنال‌ های الکتریکی و شیمیایی منتقل می ‌کنند. هر نورون از سه بخش تشکیل شده است: جسم سلولی، دندریت‌ها (گیرنده‌ها) و آکسون (فرستنده).

۲. سلول ‌های گلیال (Glial Cells): این سلول ‌ها از نورون ‌ها حمایت می ‌کنند و وظایفی مانند تغذیه، عایق ‌بندی و حفاظت را بر عهده دارند .

بیماری ‌های مرتبط با مغز

مغز ممکن است تحت تأثیر بیماری‌ های مختلفی قرار بگیرد، از جمله:

– سکته مغزی: ناشی از قطع جریان خون به مغز.

– آلزایمر: یک بیماری تخریب ‌کننده عصبی که باعث از دست دادن حافظه می‌ شود.

– صرع: اختلال در فعالیت الکتریکی مغز که منجر به تشنج می‌ شود.

– تومور های مغزی: رشد غیر طبیعی سلول ‌ها در مغز .

نقش مغز در یادگیری و حافظه

هیپوکامپ نقش کلیدی در تبدیل اطلاعات کوتاه‌ مدت به حافظه بلند مدت دارد. یادگیری مهارت ‌های جدید، مانند نواختن یک ساز یا یادگیری زبان، باعث ایجاد اتصالات جدید بین نورون ‌ها می ‌شود. این فرآیند به نام نوروپلاستیسیته شناخته می‌ شود و نشان می‌ دهد که مغز حتی در بزرگسالی قابلیت تغییر و تطبیق دارد .

ساختار های دیگه مغز

۱. تالاموس (Thalamus)

ساختار و موقعیت:

– تالاموس دو توده تخم ‌مرغی شکل است که در مرکز مغز، بالای ساقه مغز و زیر مخ قرار دارد.

– به آن لقب «دروازه‌بان مغز» داده ‌اند، چون تقریباً تمام اطلاعات حسی (به جز بویایی) قبل از رسیدن به قشر مغز، از تالاموس عبور می ‌کنند.

نقش‌ های کلیدی:

– انتقال اطلاعات حسی : بینایی، شنوایی، لمس و درد ابتدا به تالاموس می‌ رسند و سپس به مناطق خاصی در قشر مغز فرستاده می‌ شوند.

– هماهنگی بین حواس: تالاموس به ادغام اطلاعات از حواس مختلف کمک می ‌کند. مثلاً وقتی صدای یک دوست را می ‌شنوید و همزمان صورتش را می ‌بینید، تالاموس این دو حس را هماهنگ می ‌کند.

– نقش در هوشیاری و خواب: تالاموس با تنظیم امواج مغزی، در چرخه خواب و بیداری نقش دارد. آسیب به تالاموس می‌تواند منجر به کما شود!

– ارتباط با هیپوتالاموس: تالاموس و هیپوتالاموس با هم کار می کنند تا پاسخ ‌های احساسی (مثل ترس یا خوشحالی) را تنظیم کنند.

نکته :

تالاموس نه تنها اطلاعات را منتقل می‌ کند، بلکه فیلترهم می ‌کند! مثلاً وقتی روی یک کار تمرکز می‌کنید، تالاموس سیگنال ‌های مزاحم (مثل صدای پس ‌زمینه) را کاهش می دهد تا حواس ‌پرتی کمتری داشته باشید.

تالاموس زیست یازدهم

۲. هیپوتالاموس (Hypothalamus)

ساختار و موقعیت:

– هیپوتالاموس یک ساختار کوچک به اندازه یک بادام است که زیر تالاموس و بالای ساقه مغز قرار دارد.

– با وجود اندازه کوچکش، فرمانده اصلی تعادل بدن (همئوستازی) است.

نقش‌های کلیدی:

– تنظیم هورمون ‌ها: هیپوتالاموس با غده هیپوفیز (در پایین خودش) ارتباط دارد و ترشح هورمون‌هایی مثل کورتیزول (هورمون استرس)، اکسیتوسین (هورمون عشق) و هورمون ‌های کنترل گرسنگی و تشنگی را مدیریت می‌کند.

– کنترل دمای بدن: مثل یک ترموستات عمل می‌کند. اگر بدن سرد شود، هیپوتالاموس دستور لرزیدن می‌دهد!

– چرخه خواب و بیداری: با ترشح هورمون ملاتونین (از طریق غده پینهآل) به تنظیم ساعت بیولوژیک بدن کمک می‌کند.

– مدیریت احساسات اولیه: مانند گرسنگی، تشنگی، میل جنسی و پرخاشگری.

نکته

هیپوتالاموس «حافظه احساسی» را هم کنترل می‌کند! مثلاً وقتی بوی خاصی خاطره‌ ای قدیمی را زنده می‌ کند، هیپوتالاموس در این فرآیند نقش دارد. همچنین، آسیب به هیپو تالاموس می‌تواند باعث پرخوری یا بی‌اشتهایی شدید شود.

۳. سامانه کناره‌ای (Limbic System)

ساختار و موقعیت

– سامانه کناره ‌ای مجموعه‌ای از ساختار های مغزی است که دور تا دور تالاموس و هیپوتالاموس قرار دارند.

– به آن «مغز احساسی» هم می‌گویند، چون مرکز اصلی احساسات، انگیزه و حافظه است.

اجزای اصلی و نقش آنها:

ساختار های مغز زیست یازدهم

۱. آمیگدال (Amygdala):

– مسئول پردازش ترس و خاطرات احساسی است.

– مثال: وقتی صدای بلندی می ‌شنوید، آمیگدال سریعاً فعال می ‌شود و به بدن هشدار می ‌دهد.

– نکته جالب: آمیگدال حتی در تشخیص حالات چهره دیگران (مثل خشم یا خوشحالی) نقش دارد!

۲. هیپوکامپ (Hippocampus):

– حافظه بلند مدت را شکل می ‌دهد. مثلاً وقتی درس می‌خوانید، هیپوکامپ اطلاعات را از حافظه کوتاه ‌مدت به بلند مدت منتقل می‌ کند.

– آسیب به هیپوکامپ می ‌تواند باعث فراموشی شدید شود (مثل بیماران آلزایمر).

– نکته جالب: هیپوکامپ در جهت یابی هم نقش دارد! رانندگان تاکسی که مسیرهای پیچیده را حفظ می ‌کنند، هیپوکامپ بزرگ‌ تری دارند!

۳. فورنیکس (Fornix):

– یک دسته از رشته‌ های عصبی که هیپوکامپ را به سایر بخش‌ های سامانه کناره‌ای وصل می ‌کند.

– آسیب به فورنیکس می ‌تواند در یادگیری و حافظه اختلال ایجاد کند.

۴. کورتکس سینگولیت قدامی (Anterior Cingulate Cortex):

– در مدیریت تعارضات احساسی و تصمیم‌گیری نقش دارد.

– مثال: وقتی بین دو انتخاب درگیر هستید، این ناحیه فعال می ‌شود.

نکته

سامانه کناره ‌ای «حس بویایی» را هم کنترل می‌کند! به همین دلیل است که بوها می ‌توانند خاطرات قوی را زنده کنند (مثل بوی غذا های دوران کودکی).

تعامل این ساختار ها با هم:

این سه ساختار (تالاموس، هیپوتالاموس و سامانه کناره‌ ای) با همکاری یکدیگر؛ پاسخ‌ های بدن به محیط را تنظیم می ‌کنند. مثلاً:

– وقتی یک خطر را می‌بینید:

– آمیگدال (در سامانه کناره‌ای) احساس ترس را فعال می ‌کند.

– هیپوتالاموس به غدد فوق کلیوی دستور ترشح آدرنالین می ‌دهد.

– تالاموس اطلاعات حسی (مثل تصویر خطر) را به قشر مغز می‌ فرستد تا تصمیم بگیرید فرار کنید یا بجنگید!

جمع‌ بندی:

– تالاموس: دروازه ‌بان اطلاعات حسی و تنظیم‌کننده هوشیاری.

– هیپوتالاموس: مرکز کنترل هورمون‌ها، دمای بدن و احساسات اولیه.

– سامانه کناره‌ای: قلب احساسات، حافظه و انگیزه.

نخاع (Spinal Cord):

– یک طناب بلند و باریک است که از پایه مغز شروع می‌ شود و تا کمر ادامه دارد. نخاع برای محافظت داخل ستون فقرات قرار گرفته است.

نخاع یکی از مهم ‌ترین بخش‌ های دستگاه عصبی مرکزی است که مانند یک کابل ارتباطی بین مغز و بقیه بدن عمل می‌ کند. این ساختار باریک و طناب‌ مانند، از پایه مغز شروع می ‌شود و تا ناحیه کمر امتداد دارد. نخاع توسط ستون فقرات محافظت می‌ شود و نقش اصلی آن انتقال پیام ‌های عصبی بین مغز و اندام‌ های بدن است.

ساختار کلی نخاع

نخاع حدود ۴۵ سانتی ‌متر طول دارد و از سه بخش اصلی تشکیل شده است:

۱. ناحیه گردنی: این بخش در ناحیه گردن قرار دارد و مسئول کنترل حرکات و حس ‌های دست‌ ها و گردن است.

۲. ناحیه سینه ‌ای: در قفسه سینه قرار گرفته و کنترل عضلات و حس‌ های تنه و شکم را بر عهده دارد.

۳. ناحیه کمری و خاجی: این بخش در ناحیه کمر و لگن قرار دارد و مسئول کنترل پاها و اندام‌ های لگنی است.

ماده خاکستری و سفید نخاع

نخاع از دو بخش اصلی تشکیل شده است:

۱. ماده خاکستری: این بخش در مرکز نخاع قرار دارد و شکل آن شبیه حرف “H” است. ماده خاکستری مسئول پردازش اطلاعات عصبی است و شامل سلول ‌های عصبی (نورون ‌ها) است که پیام ‌های حسی و حرکتی را مدیریت می ‌کنند.

۲. ماده سفید: این بخش اطراف ماده خاکستری را احاطه کرده و از رشته‌ های عصبی تشکیل شده است. ماده سفید مسئول انتقال سریع پیام ‌ها بین مغز و اندام‌ هاست .

نخاع زیست یازدهم

نخاع دو وظیفه اصلی دارد:

۱. انتقال پیام‌ ها: نخاع پیام ‌های حسی (مانند لمس، درد و دما) را از بدن به مغز می‌ فرستد و پیام‌ های حرکتی (مانند حرکت دست‌ها و پاها) را از مغز به عضلات منتقل می ‌کند.

۲. کنترل رفلکس ‌ها: برخی واکنش‌ های سریع مانند عقب کشیدن دست از روی جسم داغ، توسط نخاع کنترل می‌شوند و نیازی به دخالت مغز ندارند. این فرآیند به عنوان رفلکس نخاعی شناخته می ‌شود .

چطور این سیستم کار می‌کنه؟

سیستم عصبی مرکزی مثل یک شبکه ارتباطی عمل می‌کند. اطلاعات از طریق اعصاب محیطی (مثل اعصاب پوست یا عضلات) به نخاع و سپس به مغز می‌ رسند. مغز این اطلاعات رو پردازش می‌کند و دستورات لازم را به بدن می ‌فرسته. مثلاً:

– اگر پای تان به یک سنگ برخورد کند، اطلاعات درد از پا به نخاع و سپس به مغز می‌ رسد.

– مغز متوجه می ‌شود که پا آسیب دیده و دستور می‌ دهد که پا رو از سنگ دور کنید.

– این دستور از مغز به نخاع و سپس به عضلات پا می ‌رسد و پا حرکت می‌ نماید.

ریشه ‌های عصبی نخاع

از نخاع، ۳۱ جفت عصب خارج می ‌شوند که هر کدام شامل دو ریشه هستند:

۱. ریشه پشتی (حسی): این ریشه اطلاعات حسی مانند لمس و درد را از پوست و عضلات به نخاع منتقل می ‌کند.

۲. ریشه شکمی (حرکتی): این ریشه پیام‌ های حرکتی را از نخاع به عضلات می ‌فرستد و باعث حرکت می‌ شود.

آسیب ‌های نخاع

آسیب به نخاع می‌ تواند باعث مشکلات جدی مانند فلج یا از دست دادن حس در بخش ‌هایی از بدن شود. این آسیب ‌ها ممکن است ناشی از تصادفات، بیماری‌ ها یا عفونت ‌ها باشد. برای مثال، آسیب به ناحیه گردنی می‌ت واند باعث فلج دست‌ها و پاها شود، در حالی که آسیب به ناحیه کمری ممکن است فقط پا ها را تحت تأثیر قرار دهد .

۲. سیستم عصبی محیطی (Peripheral Nervous System – PNS):

سیستم عصبی محیطی زیست یازدهم

این بخش شامل تمام اعصابی است که خارج از مغز و نخاع قرار دارند. وظیفه سیستم عصبی محیطی این است که اطلاعات رو از بدن به سیستم عصبی مرکزی بفرسته و دستورات رو از سیستم عصبی مرکزی به عضلات و غدد بدن انتقال دهد.

سیستم عصبی محیطی خودش به دو بخش تقسیم می‌ شود:

الف) سیستم عصبی جسمی (Somatic Nervous System):

این بخش مسئول حرکات ارادی و دریافت اطلاعات حسی است. مثلاً وقتی دستت را حرکت می‌دیهی یا وقتی پوستت چیزی رو لمس می‌کند ، این بخش فعال می‌ شود.

ب) سیستم عصبی خود مختار (Autonomic Nervous System):

این بخش کارهای غیرارادی بدن رو کنترل می‌کند، مثل ضربان قلب، تنفس، هضم غذا و ترشح هورمون ‌ها. خودش هم دو بخش داره:

– سمپاتیک (Sympathetic): این بخش بدن رو برای موقعیت ‌های استرس‌زا یا خطر آماده می‌کند. مثلاً وقتی می‌ترسید، ضربان قلبت بالا می‌ رود و نفس‌ های تان تندتر می‌ شود.

– پاراسمپاتیک (Parasympathetic): این بخش بدن رو به حالت آرامش برمی‌گردونه. مثلاً بعد از غذا خوردن، این بخش فعال می‌شه تا هضم غذا بهتر انجام بشه.

چطور این سیستم‌ ها با هم کار می ‌کنند؟

بیا یک مثال ساده بزنم: فرض کن دستت به یک لیوان داغ چایی خورد. این اتفاق چند مرحله دارد:

۱. دریافت اطلاعات: اعصاب پوستت گرما رو حس می ‌کنند و این اطلاعات را به نخاع و مغز می‌فرستند.

۲. پردازش اطلاعات: مغز متوجه می‌ شود که لیوان داغ و خطرناک است.

۳. ارسال دستور: مغز دستور می‌ دهدکه دستت رو عقب بکشی. این دستور از طریق نخاع و اعصاب محیطی به عضلات دستت می ‌رسد.

۴. اجرای دستور: عضلات دستت منقبض می‌ شوند و دستت رو از لیوان دور می ‌کنند.

لیست جزوه های مربوط به این درس

جزوه فصل اول زیست یازدهم - تنظیم عصبی
(52 صفحه)

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *