درس پنجم دین و زندگی دهم انسانی – آینده روشن
درس پنجم دین و زندگی پایه دهم به عنوان آینده روشن آمده است که اهمیت و ضرورت بحث معاد را مورد بحث قرار داده است.
درس 5 دینی دهم انسانی
زندگی انسان تنها به دنیا و چند دهه عمر زمینی محدود نمیشود. ما برای سفری بزرگتر و مهمتر آفریده شدهایم؛ سفری به سوی سرنوشت ابدی و زندگی جاودانه در جهانی دیگر. باور به معاد، یعنی ایمان به اینکه پس از مرگ دوباره زنده میشویم و نتیجهٔ اعمال خود را خواهیم دید. این باور، روشنایی آیندهٔ انسان را رقم میزند و به زندگی معنا، هدف و جهت میبخشد.
اهمیت پرداختن به معاد
موضوع معاد یکی از مهمترین مباحث دینی و اعتقادی است. از دیدگاه قرآن و تعالیم پیامبران، ایمان به معاد مانند چراغی است که مسیر انسان را در تاریکیهای زندگی روشن میکند. اگر کسی بداند روزی باید پاسخگوی رفتار و گفتار خود باشد، با دقت و دلسوزی بیشتری زندگی خواهد کرد.
بیاعتقادی به معاد، انسان را در بیهدفی و پوچی فرو میبرد و زمینهٔ فساد، ظلم و گناه را فراهم میکند. اما ایمان به قیامت، روح انسان را به تقوا، انصاف و عدالت فرا میخواند.
قاعدهٔ عقلانی «دفع خطر احتمالی»
در زندگی روزمره، هرگاه احتمال خطر یا زیانی وجود داشته باشد، انسان عاقل سعی میکند از آن جلوگیری کند. برای مثال، اگر حتی فردی غیرقابل اعتماد به ما هشدار دهد که در غذایمان سم وجود دارد، با اینکه اطمینان کامل نداریم، باز هم از روی احتیاط آن غذا را نمیخوریم.
این رفتار بر پایهٔ یک اصل عقلی شکل گرفته است که میگوید:
«دفع خطر احتمالی لازم است.»
اکنون اگر دربارهٔ مسئلهای همچون معاد سخن به میان آید — که نه احتمالی بلکه یقینی است — آیا نباید با جدیت بیشتری به آن توجه کنیم؟
پیامبران و اولیای الهی با دلیل، برهان و معجزه، حقیقت رستاخیز را برای انسانها روشن ساختهاند. بنابراین بیتوجهی به چنین حقیقتی، نوعی بیخردی است.
معاد؛ بخشی از مسیر زندگی
بحث از معاد، در حقیقت سخن گفتن از ادامهٔ زندگی انسان است، نه پایان آن. همانگونه که کودکی پس از دوران جنینی به دنیای جدیدی وارد میشود، انسان نیز پس از مرگ وارد جهانی دیگر و گستردهتر به نام برزخ و قیامت میگردد.
این جهان تازه، محل جاودانگی است؛ جایی که دیگر مرگ، پیری و رنج وجود ندارد و هر کس نتیجهٔ اعمالش را بهطور کامل خواهد دید:
«فَمَن یَعمَلْ مِثقالَ ذَرَّةٍ خَیراً یَرَهُ * وَمَن یَعمَلْ مِثقالَ ذَرَّةٍ شَرّاً یَرَهُ»
(زلزال، آیات ۷ و ۸)
یعنی هر کس ذرهای کار نیک انجام دهد، آن را خواهد دید و هر کس ذرهای بدی کند، نتیجهاش را میبیند.
خلاصه درس پنجم دینی دهم انسانی
ایمان به معاد نهتنها بخشی از اعتقاد دینی ماست، بلکه تضمینی برای سعادت انسان است. باور به روز حساب سبب میشود انسان در تصمیمگیریهایش دقیقتر، در گفتار و رفتار خود صادقتر و در روابط اجتماعیاش منصفتر باشد.
در واقع، معاد چراغی است برای آیندهٔ روشن انسان؛ آیندهای که با ایمان، عمل صالح و نیت پاک میتوان به بهشت جاودان آن دست یافت.
جواب درس پنجم دین و زندگی دهم انسانی
جواب اندیشه و تحقیق و فعالیت های درس پنجم دینی دهم انسانی
جواب فعالیت کلاسی صفحه 52 دینی دهم انسانی
برخی از افرادی که پایبندی چندانی به رعایت احکام دین ندارند، می گویند: «ما به وجود این مجازاتهایی که گفته میشود در قیامت و جهنم هست، اعتقادی نداریم» شما به این گونه افراد چی پاسخی میدهید؟
جواب:
به طور کلی، یک انسان خردمند ـ حتی بدون در نظر گرفتن دین و مذهب ـ تلاش میکند خطرهای احتمالی آینده را از خود دور نگه دارد. برای مثال، اگر کسی به ما بگوید غذایی که پیش رو داریم مسموم است، حتی اگر آن فرد چندان قابل اعتماد نباشد، باز هم در دل ما تردید و احساس خطر ایجاد میشود و احتمالاً از خوردن آن غذا خودداری میکنیم.
حال وقتی درباره قیامت، بهشت و دوزخ، افرادی سخن گفتهاند که در تاریخ به راستگویی و امانتداری مشهور بودهاند، منطق حکم میکند برای پیشگیری از زیان احتمالی، سخن آنان را جدی بگیریم و بر اساس آن رفتار کنیم.
از دیدگاه اسلام، باور به معاد و حسابرسی اعمال در آخرت، افزون بر تقویت ایمان به عدالت الهی، انگیزهای نیرومند برای انجام کارهای نیک و پرهیز از گناه فراهم میآورد. آیات قرآن کریم و سخنان حضرت محمد نیز به روشنی بر واقعیت روز قیامت و رسیدگی به اعمال انسان تأکید دارند. چنین باوری میتواند زندگی فردی و اجتماعی انسان را بهبود بخشد و ارزشهای اخلاقی را در جامعه استوارتر سازد.
جواب تدبر درس 5 دینی دهم انسانی – صفحه 53
خداوند در آیات سوم و چهارم قیامت، خطاب به کسانی که به انکار معاد میپردازند، میگوید:
« نه تنها استخوآنهای آنها را به حالت اول درمی آوریم، بلکه سر انگشتان آنها را نیز همانگونه که ً بوده، مجددا خلق میکنیم.»
به نظر شما چرا خداوند در این آیات برای اثبات قدرت الهی به خلق سر انگشتان اشاره میکند؟
جواب: تفاوت اثر انگشت هر فرد نشاندهنده قدرت بیپایان خداوند است و گواه این است که او قادر است در قیامت دوباره این سرانگشتان را همانگونه که بودهاند، بازسازی کند.
جواب تدبر درس 5 دینی دهم انسانی – صفحه 56
با اندیشه در ترجمه آیات زیر برخی دیگر از دلایل انکار معاد را بیان کنید.
🟧 آنان (دوزخیان) پیش از این (در عالم دنیا) مست و مغرور نعمت بودند و بر گناهان بزرگ اصرار میکردند و میگفتند: »هنگامی که ما مردیم و خاک و استخوان شدیم، آیا برانگیخته خواهیم شد؟!«
🟧 وای در آن روز بر تکذیب کنندگان، همآنها که روز جزا را انکار میکنند. تنها کسی آن را انکار میکند که متجاوز و گناهکار است.
🟧 (انسان در وجود معاد شک ندارد) بلکه علت انکارش این است که او میخواهد بدون ترس از دادگاه قیامت، در تمام عمر گناه کند.
جواب:
۱- غرور و تکبر ناشی از برخورداری از نعمتهای فراوان که منجر به غفلت از یاد خدا و ارتکاب گناه میشود.
۲- انجام تجاوز و مرتکب شدن گناهان آشکار.
۳- استمرار و پافشاری بر گناه کردن بدون ترس از عواقب قیامت.
جواب اندیشه و تحقیق درس 5 دینی دهم انسانی – صفحه 58
1 – تعدادی از کارهای نیک و تعدادی از گناهان را که در این دنیا قابل پاداش و مجازات نباشند، ذکر کنید.
جواب:
کارهای نیک: ایثار و فداکاری در راه خدا، یاری رساندن به نیازمندان، و احداث مدرسه و مراکز آموزشی.
گناهان: اشاعه اندیشههای انحرافی، ستم و ظلم به دیگران، و ارتکاب قتلهای متعدد.
۲- اگر در بحث وجود معاد، دلیلی جز خبر پیامبران نداشتید، آیا آن را میپذیرفتید؟ به چه دلیل؟
جواب:
بله، حتی اگر برای وجود معاد دلیلی جز خبر پیامبران وجود نداشت، پذیرش آن منطقی به نظر میرسد؛ زیرا پیامبران در طول تاریخ به راستگویی، امانتداری و پاکی شناخته شدهاند و مردم آنان را افرادی قابل اعتماد میدانستند. وقتی اشخاصی با چنین ویژگیهایی از واقعیتی بزرگ مانند قیامت خبر میدهند، عقل حکم میکند سخن آنان را جدی بگیریم.
3 – رابطه میان « آفرینش استعداد ها و سرمایه های مختلف در وجود انسان » و « ضرورت معاد » راتوضیح دهید؟
جواب:
استعدادها و سرمایههایی که به انسان داده شدهاند، نیازمند یک محاسبه و پاسخگویی نهایی در روز قیامت هستند. معاد تضمینی است برای اینکه انسانها بر اساس بهرهگیری و استفاده صحیح یا ناصحیح از این استعدادها و سرمایهها مورد حسابرسی قرار گیرند و عدالت الهی به طور کامل اجرا شود. این رابطه نشاندهنده هدفمند بودن خلقت انسان و ضرورت وجود یک سیستم پاداش و جزا پس از مرگ است.