گرامر درس اول زبان نهم
To be verb: فعل be به عنوان فعل کمکی (auxiliary verb) استفاده میشود و گاهی هم میتواند به عنوان فعل اصلی (main verb) استفاده شود. فعل be بودن , حالت , وجود و رخ دادن را نشان میدهد. رایج ترین فعل در زبان انگلیسی است. این فعل بی قاعده است , و به هشت شکل مختلف وجود دارد:
Be, am, is, are, was, were, being, been.
Main verb: افعال اصلی به طور مستقل در جمله ظاهر میشوند و معنای کامل عمل را میرسانند. مثال : eat, sleep, think, drink
این گروه از افعال عمل یا حالت اولیه را در یک جمله بیان میکنند و میتوانند بدون تکیه بر افعال دیگر به تنهایی بایستند.
Ex: He thinks a lot.
Auxiliary verb: افعال کمکی نوعی از فعل هستند که در یک جمله نقش حمایتی برای فعل اصلی دارند. این افعال عمدتا برای ایجاد زمان های دستوری پیچیده مانند زمان های : perfect و continues استفاده میشوند. که جنبه های مختلف زمان یا مدت زمان انجام یک عمل را نشان میدهند.
در زبان انگلیسی دو نوع فعل کمکی وجود دارد:
- Primary auxiliary ( کمکی اولیه )
- Model auxiliary ( کمکی مدال )
Primary auxiliary: سه فعل کمکی اولیه عبارتند از: have, be, do
Model auxiliary: ده فعل معمول کمکی مودل عبارتند از: can, could, will, would, shall, should, may, might, must, ought
استفاده افعال کمکی اولیه در جمله:
برای این کار اول ضمایر فاعلی را لیست میکنیم.
برای ضمایر ( I, we, you, they ) افعال کمکی یا همان auxiliary به اشکال ذیل استفاده میشود.
(am, was, are, were, have, do )
و فعل اصلی در استفاده با این ضمایر هیچ نشانه نمیگیره .
برای ضمایر (he, she, it )افعال کمکی یا همان auxiliary به اشکال ذیل استفاده میشود.
(is, was, has, does )
و در اخیر فعل اصلی نشانه (s/es )میاد.
انواع جملات
اگر بخواهیم جملات را طبقه بندی کنیم , سه مودل جمله داریم.
Affirmative : خبری مثبت
I am happy.
Question : سوالی
Am I happy?
Negative: منفی
I am not happy.